TRANSLATE

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Δημήτρης Ιατρόπουλος ΜΙΚΡΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΡΙΛΟΓΙΑ


Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟ ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΟΣ..

*
Τέτοιες μέρες, μόνο με την ποίηση, μπορεί να τις προσπελάσει κανείς..
Μια μικρή ποιητική τριλογία για σήμερα λοιπόν, έτσι για πνευματική σας ξεκούραση..
Γιατί μας περιμένουν «ιδιαίτερες» μέρες..
----------------------------------

1.ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ ΠΑΡΑΝΟΙΞΗ..

Είναι μια άνοιξη παράξενη κι αυτή.
Παράνοιξη, ιδιαίτερη σαφώς
και οπωσδήποτε μικτή.

Τα λουλούδια της ανθίζουν και πέφτουν αμέσως.
Τα χρώματά της θολώνουν το απόγευμα.
Οι μυριστικές της προτάσεις,
βρωμούν τη ζέχνα της απόρριψης
μόλις πέσει μεσονύχτι.
Τα παιδιά χαμογελούν γνωρίζοντας,
χάσανε την ανοιξιάτικη αθωότητά τους.
Τα δέντρα σκύβουν μα δεν μιλούν,
χάσανε την ανοιξιάτικη προσλαλιά τους.
Όλα πάνε κάπου και γυρίζουν αμέσως,
οι διαδρομές δεν εκτείνονται,
όλα κόβονται στο μισό τους
και συνεχίζουν να ζουν τετμημένα.

Σαν τον σκούληκα εκείνο
με το αυτόνομο νευρικό σύστημα,
τον κόβεις δέκα χιλιάδες κομμάτια
και όλα ξεχωριστά αποκρίνονται και ανταποκρίνονται,
όμως είναι δέκα χιλιάδες κομμάτια
δεν είναι ποτέ πια ένα ον,
παρουσία της φύσης,
με στόχο και άποψη,
προορισμό και στάση ζωής.


Έτσι ετούτη η ανοιξη η τετμημένη,
διαλύει τις συνθέσεις,
αποχρωματίζει τα όρια της χαράς,
η ομορφιά της δεν έχει μορφή,
η ουσία της ίπταται σε νοητό επίπεδο μονάχα,
δεν είναι πλέον απτή, την ανταμώνεις
στα παλιά λεξικά, στις αναμνήσεις,
στα όρια της παλιάς σκέψης, στη νοσταλγία.

Ετούτη η άνοιξη μοιάζει πολύ με το Μέγα Τίποτε,
λίγο προτού συρρικνωθεί σε Τίποτε Μέγα
και ανάλαφρα, σχεδόν ανήκουστα,
αναχωρεί για τη μέσα ιστορία του χρόνου
αράζοντας στο λιβάδι με τα όσα κάποτε ζούσαν
και θριάμβευαν ξεχωριστά και ιδιαίτερα.

Θυμίζοντάς μου
πως η ανθρωπότητα αυτή
γνώρισε και καλύτερες μέρες.
Πράγμα που σημαίνει
πως θα ξανάρθουμε στα πράγματα
Οι Ωραίοι Έλληνες Εμείς
Που κάποτε προσγειωθήκαμε εδώ για να διδάξουμε
Την έννοια του θαύματος και το θαύμα της έννοιας.

Όμως ετούτα πια, ας μείνουνε κρυμμένα
απ’ τους πολλούς που τώρα έγιναν κι αυτοί λίγοι
και όσο πάει το πράγμα μεγαλώνει μικραίνοντας
προσδιορίζοντας μια νέα πραγματικότητα
εντελώς πεπαλαιωμένη και ανίσχυρη
να κουλαντρίσει τα ριζικά μας συναισθήματα.

Δεν βαριέστε, καιρός είναι, θα διαβεί,
χρόνια είναι θα περάσουν,
και όλα μαζί θα ακουμπήσουν στο μέλλον
ήρεμα και σκονισμένα…

Έτσι όπως περνάει επάνω μας ο ανοιξιάτης άνεμος
δίχως καμιά υποχρέωση να καταγραφεί στο δέρμα μας
και επιτρέποντάς μας να νιώσουμε κι εμείς
επιτέλους για μια φορά απόλυτα λευτερωμένοι
απ’ τα δεσμά της αρμονίας.
Να λειτουργήσουμε μυστικά
τον όμορφο εκείνο Γανυμήδη των ξεχασμένων Θεών,
τον Άγιο Διάβολο τον πικραμένο,
που μια ζωή τον αιχμαλωτίσαμε στις αμαρτίες μας
κι αυτός συνέχεια μας ξυπνάει κάθε πρωί
μ ένα χαμόγελο, δανεισμένο απ΄ τον Θεό του Μηδενός.

Τον άλλο συμπαθέστατο μύστη,
του υπέροχου τοπίου που ζωγραφίζει
η παντοδύναμη σκέψη μας πια,
αφού στην έξω φύση, τίποτα δεν μας προτείνεται.

Κι έρχεται τώρα κι ετούτη η παράξενη παράνοιξη άνοιξη
να μας το σιγουρέψει: Αλλάζουν όλα, επικινδύνως ανόητα,
φαίνεται μπήκαμε στην τελική ευθεία,
άντε να δούμε ποιος θάναι ο νικητής
και ποιον θα στέψουν ζωονίκη οι ελλανοδίκες
της συφοριασμένης καινούριας ανθρωπότητας!

Μου φαίνεται έχει μια σημασία για το Παραπέρα μας,
ετούτη η άνοιξη η παράνοιξη!
Να δούμε!


[Θα δούμε άραγε;]


2.ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

*Συμβαίνουν συνέχεια, τα Πράγματα,
συνέχεια μια μυστική γραμμή
πάει και φέρνει τον καιρό,
μετά, είναι κι εκείνα
τα απροσδιόριστα φύλλα,
που ίπτανται ανάμεσα στις εικόνες,
δεν αποφάσισε ακόμα
ο άλλος μας άνθρωπος,
αν είναι διακοσμητικά πουλιά,
που φορτώνουν το πλέγμα της ζωής,
ή αναγκαίες τομές,
στη συνέχεια της όρασης των δεδομένων..


*Συμβαίνουν συνέχεια και τα Μη Πράγματα,
όσα κατακρημνίστηκαν
στο πέρασμα των χρόνων,
και όσα καραδοκούν στο βάθος, στο ρουμάνι,
να πέσει ματωμένη η ψυχή μας,
να τη σπαράξουν
γιατί αυτά δεν έχουνε πατέρα,μήτε Θεό,
είναι αυτονόητα,ιδιοπαθή, απόμακρα γενικώς,
ο μέσος δέκτης κι ο μέσος δείκτης,
δεν έχουν πρόσβαση να τα επιτηρήσουν,
έχουν ενοικιάσει το χρώμα της αβύσσου,
καμιά φορά ξεπλένονται μέσα στο ξαφνικό όνειρο,
την ώρα που γέρνει το μεσημέρι, μαζί με το κορμί
κι αφήνεται να ταξιδέψει στην άλλη υπόσχεση,
αυτή των ολίγιστων, των ολιγοφρόνων,
και των πολλαπλά σκεπτόμενων..


*Συμβαίνουν κι αυτά..Κανείς δεν μπορεί
να απαγορεύσει τον ιδιωτικό μας θάνατο
κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει
την ιδιωτική μας γέννηση
κανείς δε χρειάζεται να παρέμβει για να διακόψει
το μυστικό παιχνίδι..

*Οι άνθρωποι αυτού του καιρού,
μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι.


Ναι. Να κοιμούνται...


3 *Φ Υ Λ Λ Α Κ Α Ι Φ Τ Ε Ρ Α*

Εxουμε ΚΑΙΡΟ να γράψουμε.
EΧΟΥΜΕ καιρό να γράψουμε όμως;
Ήρθαν τα πράγματα όπως τα περιμέναμε:
Aπρόσμενα.
Όλα γύρισαν ανάποδα. Ξαναγύρισαν…

Η ψύξη έγινε δροσιά
η αγωνία περιπέτεια.
Ο στόxος, στόκος
[κλείνουνε τις τρύπες, τώρα.]

Αυτή η πατρίδα τέλειωσε
αυτή η παρτίδα τέλειωσε
αυτή η παρτίτα τέλειωσε
μας καλέσανε σε καινούριο πάρτι.

Οι ποιητές πούντοι;
Πουντιάσανε
Ποντίστηκαν
Καταποντίστηκαν.
Οι ποντικοί του καραβιού!

Εμείς πάλι,
Κύριοι Πολιτικοί,
είμαστε Άνθρωποι όπως όλοι σας.
Το όνομά μας κάτι σημαίνει.
Κάποιους ενεργοποιεί
Μετέxει στις δονήσεις
Μετατρέπει τα οράματα σε απόψεις
Επισυνάπτει στο μείζον, το δέον
Θετικοποιεί τους κραδασμούς
Στο σύνολο Σύμπαν, διάγει μή λάθρα.


Σας ακούμε λοιπόν:
Δεν έχετε κάτι να μας πείτε;
Δεν έxουμε κάτι να κάνουμε, νομίζετε;
Δεν έxετε κάτι ούτε κι εσεις;
Δεν έxει κάτι συμβεί;
Δεν έxουμε σε κάτι συμφωνήσει;
Δεν μας έxετε υποσxεθεί κάτι;

Δεν θέλουμε να κρατήστε τα λόγια σας
κρατήστε τους λόγους σας ..
Εμείς, οι Πολίτες, κρατάμε το Λόγο μας
και τώρα, ας κάνουμε ταμείο!

Εxετε ψευτοπεθάνει!
Γίνατε παράνομοι βρικόλακες
Δεν πίνετε αίμα, μόνο Κόκα-Κόλα!
Ψυxοπαθείς νεκροί
και λιώνετε ανάποδα!
Ερασιτεxνικές ψυxές,
δεν ίπτασθε. Τσουλάτε!

Εxετε xαθεί οριστικά!
Οπως μηδενίζεται η άμμος.
Οπως στεγνώνει ο ιδρώτας.
Οπως διαλύεται η γεύση.
Οπως απλώνει το λάδι.
Οπως απεραντίζεται η θάλασσα.
Οπως ρεύεται το μυρμήγκι!

Εxετε ενοικιάσει το Τίποτε!
Να σας διασώσουμε, αποκλείεται!
Η Δημοκρατία σας δεν έxει
ούτε Δήμο ούτε Κράτος.


Πάντως,
Φύλλα και Φτερά θα βάλουμε
στην καινούρια ΣΗΜΑΙΑ σας.

Φύλλα για σπανακόπιτα
και Φτερά για ξεσκόνισμα!

*******************************************
ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ: Να αγαπάτε και να εμπιστεύεστε τους Ποιητές. Αυτοί τουλάχιστον δεν θα σας πουλήσουνε ποτέ..
-----------------------------------------------