TRANSLATE

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ


ΦΑΝΤΑΣΙΑ
(από τή συλλογή ΟΥΛΑΛΟΥΜ)
Νάναι σά νά μάς σπρώχνει ένας αέρας μαζί
πρός έναν δρόμο φιδωτό πού σβεί στά χάη,
καί σένα τού καπέλου σου πλατειά καί φανταιζί
κάποια κορδέλα του, τρελά νά χαιρετάει.
Και νάν' σάν κάτι νά μού λές, κάτι ωραίο κοντά
γι' άστρα, τή ζώνη πού πηδάν των νύχτιων φόντων,
κι αύτός ο άνεμος τρελά-τρελά νά μάς σκουντά
όλο πρός τή γραμμή των οριζόντων.

Κι όλο νά λές, νά λές, στά βάθη τής νυκτός
γιά ένα – μέ γυάλινα πανιά – πλοίο πού πάει
Όλο βαθιά, όλο βαθιά, όσο πού πέφτει εκτός:
έξω απ' τόν κύκλο των νερών – στά χάη.

Κι όλο νά πνέει, νά μάς ωθεί αύτός ο άνεμος μαζί
πέρ' από τόπους καί καιρούς, έως ότου – φως μου –
(καθώς τρελά θά χαιρετάει κείν' η κορδέλα η φανταιζί)
βγούμε απ' τήν τρικυμία αύτού τού κόσμου . . .

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ

ΟΥΛΑΛΟΥΜ.............


Ήταν σα να σε πρόσμενα Κερά
απόψε που δεν έπνεε όξο ανάσα,
κι έλεγα..Θά'ρθει απόψε απ'τα νερά
κι από τα δάσα.


Θά'ρθει,αφού φλετράει μου η ψυχή,
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει φώτα και βροχή
και νιο φεγγάρι....


Και νά,το κάθισμά σου συγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα,
και νά,μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα !


...Πως-νά,θα μείνει ο κόσμος με το ''μπα''
που μ'έλεγε τρελόν πως είχες γίνει
καπνός και-τάχας-σύγνεφα θαμπά
προς τη Σελήνη...


......................................................


Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ...
κίνησα να σε βρω στο δρόμο-ωιμένα-
μα σκούντφτες(όπου εσκούνταφτα) χρυσή
κι εσύ με μένα.
Τόσο πολύ μ'αγάπησες Κερά,
που άκουγα  διπλά τα βήματά μου !
Πάταγα γω-στραβός-μες στα νερά ;